آتش بخش هایی از نیزارهای زریبار مریوان را فرا گرفت/ آتش خاموش نشده است



صباح پناهی شامگاه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: آتش بخش هایی از نیزارهای حاشیه این دریاچه را فراگرفته و با وجود حضور چهار گروه از محیط بانان برای خاموش کردن آتش ، تاکنون نتیجه نداده است.
وی اضافه کرد: محیط بانان این اداره به دستگاه ‘تراکسور’ و ‘روت فایر’ مجهز بوده اما به دلیل وسعت محدوده و غیرقابل دسترسی بودن امکان کنترل کامل وجود ندارد.
وی در خصوص وسعت محدوده آتش سوزی گفت: به دلیل تاریکی هوا وسعت محدوده آسیب دیده بر اثر آتش سوزی و همچنین علت اصلی آن مشخص نیست.
وی از اعضای انجمن های زیست محیطی و دوستداران محیط زیست خواست برای خاموش کردن آتش به یاری محیط بانان این اداره بیایند.
وی با اشاره به مشکل آتش سوزی نیزارهای دریاچه زریبار اظهار کرد: این مسئله در فصول کنونی در نیزارها وجود دارد و محیط زیست مریوان با راه اندازی پاسگاه محیط بانی ‘برده رشه’ محدوده تالاب را به طور شبانه روزی پایش و کنترل می کند.
وی گفت: 2 تن از عوامل آتش سوزی های قبلی در نیزارها شناسایی و دستگیر شده اند که پرونده آنها به مقامات قضایی ارجاع خواهد شد.
پناهی در خصوص اهمیت نیزارها برای زریبار افزود: وجود نیزارها در حاشیه و پیرامون زریبار به عنوان بخش جدایی ناپذیر دریاچه ضمن دادن جلوه های خاص بصری، از حیث روابط اکولوژیکی، حفظ سلامتی و تصفیه آب دریاچه و برقرای توازن در معادلات اکولوژیکی این دریاچه اهمیت دارد.
وی اظهار کرد: این نیزارها در واقع پناهگاه بسیار خوبی برای پرندگان آبزی و کنار آبزی این تالاب هستند و گسترش آنها واکنش طبیعی دریاچه به سموم کشاورزی و فاضلاب ها روستاهای اطراف این دریاچه است.
به گفته وی، برخی از مردم گمان می کنند که گسترش این نیزارها به زیان زریبار است و گاها به تخریب یا آتش زدن آن اقدام می کنند.
پناهی تاکید کرد: این نیزارها به مکان بسیار امنی برای پرندگان آبزی و کنارآبزی حاشیه این تالاب تبدیل شده و سالیانه هزاران قطعه پرنده بومی و مهاجر داخل این نیزارها لانه سازی و جوجه آوری می کنند.
وی گفت: چرخه های آب عامل بازدارنده ای در جهت جلوگیری از پیری زودرس و در نتیجه اختناق یا مرگ زریبار به شمار می رود که موارد متعدد آتش سوزی، سلامت، موجودیت و ادامه حیات دریاچه را با خطر بسیار جدی مواجه ساخته داست.
پناهگاه حیات وحش زریبار و تالاب بین المللی آن که بیست و سومین عضو تالاب کنوانسیون رامسر است دارای حجم تقریبی آب بیش از 30 میلیون مترمکعب بوده و سرریز آب دریاچه از قسمت جنوبی با نام رودخانه مریوان خارج می شود.
طول دریاچه زریبار حدود پنج کیلومتر و عرض آن حدود 1.6 کیلومتر بوده و وسعت تالاب به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف متغییر و حداقل و حداکثر عمق آن به ترتیب 2 تا 6 متر است.
زریبار در یک دره طولی وسیع قراردارد و از 2 طرف غرب و شرق با کوه های پوشیده از جنگل احاطه شده و پوشش غالب اراضی منطقه را جنگل و بیشه زارهای نیمه انبوه تشکیل می دهد که گونه غالب جنگلی آن بلوط ایرانی است.
تاکنون 97 نوع پرنده، 31 گونه پستاندار، 13 گونه خزنده، 11 نوع ماهی یک گونه مارماهی، پنج گونه فیتوپلانکتون و 17 گونه زئوپلانکتون در تالاب بین المللی زریبار شناسایی شده است.
گیاهان شناوری چون سراتوفیلیوم، سریوفیلیوم و گونه هایی از گیاهان خاردار و گونه های نی، هزارنی، بارهنگ آبی، نیلوفر آبی، علف هفت بند، پیچک ها، لویی، بزواش، جگن و نعناع پوشش گیاهی این تالاب را تشکیل می دهد.
سیاه ماهی خالدار، سیاه ماهی معمولی، عروس ماهی و ماهی گامبوزیا از جمله گونه های بومی و ماهی آمور سفید، کپور آیینه ای، کپور معمولی، کپور سرگنده (بیگ هد) و فیتوفاک از جمله گونه های غیربومی این دریاچه است.
شهرستان مرزی مریوان در فاصله 130 کیلومتری غرب سنندج مرکز استان کردستان واقع شده است.
** 3020/ 6108 *شبس *1488 *خبرنگار: عبدالله رحمانی**انتشار: بهمن بامداد**



انتهای پیام /*










شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *